อยากจะมาอัพไดบ่อยๆจัง

ไม่ได้อัพนานเกน เกินกว่าจะอัพให้ดูเป็นปกติเหมือนทุกๆครั้งได้

จริงๆ ร้างปนานและ

ดีที่ยังเข้าได้อยู่ เป็นที่ให้ระบายได้ในบางครั้ง

เทอมนี้เกือบจะจบแล้วนะ

เหลือพรีเซ้นที่เลื่อนแล้วเลื่่อนอีก เพราะ red shirt -"-

จนสุดท้าย วันอังคารนี้แล้ว เห้อ พระเจ้าทรงโปรด

เป็นเทอมที่หนักหนาที่สุดในชีวิตเลย

งานเยอะจนทุกๆคนที่เรียน ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้เลย

พูดไปคนอื่่นก็คงงง อะไรมันจะเยอะซะจนไปไหนไม่ได้ขนาดนั้น

คิดแล้วก็เซ็งนะ แต่ก็ผ่านมาได้และ

นี่ก็ช่วยเค้าน้อยสุดและ

แถมยังเจออาถรรพ์หลีด อีก

เทอมนี้นรกมาก

แต่ก็ทุ่มเทไปให้ขนาดนั้นแล้ว

ไงก็ขอให้หนูจบพร้อมเพื่อนๆก็พอแล้วค่ะ

ตอนเปิดเทอมไม่มีเวลาว่างจะพักผ่น

หรือทำในสิ่งที่อยากทำเลย

ดูหนัง อ่านการ์ตูน ดูซีรี่ส์ เล่นเกม แบบ พักผ่อนอ่ะ เข้าใจมั้ย คำว่าพักผ่อน

ไม่มีเวลาทำเลยจริงๆช่วงเปิดเทอม

พูดไปคงไม่มีใครเชื่อ

ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว ตั้งใจว่าจะพักผ่อนเต็มที่

ทำไมตอนนี้ยังงงๆอยู่ว่าจะทำไรดี

พอมีโอกาสได้ทำ ไอ้สิ่งที่อยากทำตอนนั้นมัดันไม่อยากทำแล้ว ซะงั้น

ช่วงนี้ไปอบรม แบบ การตลาดอ่ะ เจแม็ต อันนั้นแหละ

เห้อ หนักอยู่ว่ะ จะซีเรียสขนาดนั้นไปเพื่อ

ไม่รู้ดิ ขอโทษนะถ้าใครทำอยู่

แต่แบบ ขอโทษนะ เราไม่พร้อมที่จะมาเจออะไรหนักๆอย่างนี้ในช่วงปิดเทอม

แล้วก็เพิ่งผ่านอะไรๆในเทอมนี้มา

เราคงทำตัวแบบว่า แบบคนที่ไม่หวังวุฒิบัตรอยู่แล้วอ่ะ

เพราะเราไม่หวังจริงๆตั้งแต่ตอนแรกที่รู้ว่าติดแล้ว

ที่คิดจริงๆคือขอแค่ให้ทำในช่วงปิดเทอม แบบ เลือกได้อ่ะ

อยากเข้าก็เข้า ไม่อยากเข้าก็ไม่เข้า ไรประมาณี้ -*-

ก็ขอโทษละกันนะคะ

ช่วงนี้มันมึนๆงงๆ

บ้านรกด้วย เพิ่งย้ายของมาจากเวล

ไม่มีอารมณ์ทำไรซักอย่าง

ของหายไปตั้งเยอะ ยีนส์ของหนู บรัชของหนู TT

แต่ไม่มีอารมณ์จะหา

เซ็ง ไงไม่รู้อ่ะ ไม่รู้เซ็งไรนะวันนี้ รู้ตัวก็เซ็งแล้ว

อยากจะอัพเพลงที่ชอบ ต่อไปนี้จะพูดถึงเพลงที่อินในช่วงนั้นละกัน

อย่างวันนี้ อินเพลงนี้ค่ะ

Shining Light - Ash

นึกถึงอดีต อยู่บ้าน ดู channel V

เปิดเพลงนี้บ่อยมากค่ะ จำได้เลยว่ามิวสิคอยู่ในน้ำ จะเปิดบ่อยไปไหน

แต่ก็ลืมเพลงนี้ไป จนได้มาฟังอีกรอบ get เปิด

เลยนึกถึง MV ที่เคยดูบ่อยๆ สมัยก่อนเลย

มีเวอร์ชั่นของ annie lennox ร้องไว้ดีมากเลย

Yea you are shining light, Yea you light up my life

เฮ้อ แล้วไหนล่ะ Shining Light ของฉัน

อืม เรื่องความรักก็ไม่ขอพูดถึง

ก็หวังว่าจะมีอะไรมาเปลี่ยนแปลงซักทีเหอะ นะ

นอนไม่หลับ

หัวใจระสับระส่าย

ทำไมน้า

ทำไมต้องมาเปนช่วงนี้

ช่วงที่งานเยอะ

แล้วก็จะสอบ

จะจบแหล่มิจบแหล่

ไม่มีสมาธิจะทำงานเลย

เสียใจมากอ่ะ พูดได้คำเดียว

แต่มันทนไม่ไหวแล้วจริงๆที่ต้องพูดออกไป

ถ้าไม่พูดตอนนั้น ซักวันยังไงก็มีพูด

มันทนไม่ได้หรอก กับความรู้สึกนี้

ทุกครังที่เห็นคนอื่น

มันไม่ใช่แบบนี้

เราทนไม่ไหวจริงๆ

ไม่งั้นนับวันก็คงมีแต่เรื่องเสียใจ

กับความเป็นไป ที่มันไม่เหมือนกัน รึเปล่านะ

ไม่สามารถทนสิ่งที่เป็นได้จริงๆ

มันไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ

ที่เป็นคนแบบนี้

เพื่อนบอกว่าคงยากตอนเลิก

จริงๆมันไม่ยากเลยนะตอนเลิกอ่ะ

มันง่ายมาก

มันยากหลังจากนั้นมากๆเลย

คิดมาก เสียใจ ทุกอย่าง

คิดตลอดด้วยว่า จะคุยเหมือนเดิมดีไหม

ทำไมต้องเลิกทั้งที่ยังรู้สึกแบบนี้

ทำไมต้องทำให้ตัวเองเสียใจ

ต้องอดทนมากอ่ะ

ร้องไห้คนเดียว ไม่ได้คุยกับใคร

แต่มันก็คิดว่าถ้ากลับไป มันไม่ไหวแล้วจริงๆ

กับความรู้สึกนั้น

สู้ลองอดทนดู

เจ็บแค่นี้มันคงไม่ตาย

คงมีคนที่ชีวิตแย่กว่าเราอีกแหละ

แล้วไหน คือสิ่งสำคัญที่จะพูด

มันคงสำคัญมากสินะ

เป็นผู้ชายที่เยี่ยมยอดมาก

อย่าพูดคำนั้นออกมาเลยขอร้อง

ยิ่งพูดยิ่งเสียใจ ได้ฟังแล้วเสียใจมากกก

ไม่ต้องการ แบบนี้

ถ้ารักแล้วได้แค่นี้ อย่ารักเลยดีกว่่า

รักแล้วเป็นแบบนี้ มันเสียใจมาก

ไม่ต้องการ แค่คำพูด

หรือแค่ความรู้สึกที่มีให้ ว่ารัก

มันก็แค่นั้น

ไม่มีไรดีขึ้นมา

เก็บไว้เถอะ

จำเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว

ตอนที่ไม่มีแฟน

อยู่ยังไงนะ

ทำยังไงถึงจะผ่านมันไปได้

จะอดทนได้ไหมนะ

จะทำยังไงกับชีวิตต่อไปดี

เรื่องดีๆกำลังมาใช่ไหม

ต้องทำใจให้ได้สินะ

ว่าต้องอยู่คนเดียว

เรื่องดีๆ คงกำลังเราเราอยู่

แต่ตอนนี้ ทำยังไงให้น้ำตามันหยุดไหล

โอ่ยยยยๆ เหนื่อยยย

เหนื่อยเหี้ยๆ ชีวิตกุตอนนี้

ลีดมหาลัยมันไม่มีเวลาจริงๆว่ะ

ซ้อมทุกวันไม่มีวันหยุดเรย ยาวมากกกกกกกกกก

ไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลยจริงๆ

ตอนแรกเครียดมากๆเลย

เดี๋ยวนี้ก็เริ่มชิน เรื่อยๆ

ตอนแรกๆแบบ ต้องคิดว่า เค้าให้ซ้อมก็ซ้อมไปเหอะ อย่าคิดมากเลย

คิดไปก็ต้องซ้อมอยู่ดี

พอมาตอนนี้ก็ไม่คิดไรมากแล้ว ก็โอเคขึ้นอ่ะ

แต่ก์็เหนื่อยอยู่ดี เวลาอื่นแทบไม่มีให้ทำไร

กลับถึงบ้านก็หลายตี ทุกวัน

พักผ่อนก็น้อย

ที่รู้สึกว่าหายไปมาก ๆจริงๆคือ

ชีวิตขาดหายไปจากเสียงเพลงว่ะ

แทบจะลงแดง

ไม่ได้มีเวลาเล้ย

อยากฟังเพลงมาหลายวันมาก

จนวันนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆ กลับบ้านตี 3 ก็จะขอเปิดคอมฟังเพลง

เพราะวันนี้ตอนซ้อมอยู่ได้ยินชั้นบนเปิดเพลง brit ลอยๆ เพราะมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เพลงอะไรของใครก็ไม่รู้ ไม่เคยได้ยิน รู้แต่ว่าแนวชั้นเลย ชอบมากกกกกกกกกกกก

เพราะโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อยากฟังอีก ชอบแนวนี้ อยากฟัง brit ลอยๆ แบบ Keane Travis ไรพวกนี้อ่ะ

เห้อ จะหาวิทยุคลื่นไหนเปิดงี้ตลอดเลยจะมีมั้ยอะ

กลับมาเลยรีบเปิดเพลงอังกฤษฟัง แต่ก็ไม่ค่อยมีลอยๆเท่าไหร่อ่ะ มีแต่หนักๆ

อยากฟังเพลง อยากฟังเพลง อยากฟังเพลง บริทใหม่ๆ เพราะๆ

เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ฟังเพลงใหม่ๆเลย

ไอ เลิฟ บริท มากๆ

ความสุขของเราคือการได้เคลิบเคลิ้มไปกับเสียงเพลงเพราะๆ

เป็นความสุขมากๆ ขาดไม่ได้จริงๆ

คิดถึงตอนปิดเทอม มีเวลาแคสงาน ไปเที่ยว หรือไม่ก็นั่งฟังเพลงทั้งวัน หรือไม่ก็ดู friends โอ๊ย คิดถึงๆ

ชีวิตอันแสนสบายของหนู

พรุ่งนี้เรียน 9 โมง อีก เห้อ ไม่มีเวลาได้ฟังเพลงนานๆเลย

อยากนั่งหาเพลงฟังทั้งวัน เคลิ้มไปกับเพลงที่ชอบ

อะไรจะมีความสุขไปกว่านี้

ฮือๆ อีกนานกว่าจะได้ทำอย่างนั้นอีก

เออ แล้วก็มีอีกเรื่องนึง ที่ตอนรู้ตอนแรกเราเครียดมากๆ

ทำไมมันต้องเข้ามาพร้อมกัน 2 อย่าง

เป็นสิ่งที่เราไม่อยากทิ้งทั้งคู่

ตอนนี้เราก็ยังเหมือนอยู่ในช่วงตรงกลาง

ไม่รู้ว่าอะไรจะเป็นยังไงต่อไป

มันเหมือนเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้จริงๆ ที่จะเอาทั้งสองอย่าง

มันอยู่ที่โชคจริงๆด้วยนะเรื่องนี้อ่ะ

ก็ขอให้มันดีที่สุดละกัน

อยู่ที่ดวง

ถ้าโชคดีก็คงไปรอดทั้งสองอย่างแหละ

โอย เครียดอีกเรื่อง

งานกลุ่มเยอะมากๆ

ไม่ได้ช่วยเร้ย

ปกติเลิกเรียน คุยงานกัน มีนัดทำงานกันเป็นเรื่องปกติ

นี่เลิกปุ๊บกุต้องรีบไปซ้อมปั๊บเลย

เห้อ เครียดอ่ะ ไม่อยากไม่ช่วยงานขนาดนี้เลย

เห้อๆๆๆๆๆๆๆๆ

ชอบ เลมอนซุป มากๆเลยตั้งแต่ไปถ่ายเอ็มวีมา

เหอๆ คิดเลยว่า คนพวกนี้แม่งเท่จริงๆว่ะ

ชอบๆ โอ๊ย อยากฟังเพลงงงงงงงงงงงงงง

i need เสียงเพลงโว้ยยยยยยยยยยยยยยยย

อีก 2 วันก็ฝึกงานเสร็จแล้ว

จริงๆอีกวันเดียว พรุ่งนี้ก็วันสุดท้ายละ

เฮ้อ ดีใจจัง เพราะฝึกมานานมากแล้ว 4 เดือนแล้วซะที

แรกๆ แบบ เราเบื่อมากๆ ไม่มีแรงจูงใจในการทำงาน เพราะมันไม่ได้ตังหง่า เหอๆ

มาอาทิตย์สุดท้าย เราดีใจมากเลย จะจบแล้ว

พี่ๆก็ดีมากเลย แบบว่า ประเมินให้เราดีด้วยอ่ะ ซึ้งใจ เหอๆ

พอเสร็จก็ปิดเทอม ทีนี้ต้องมานั่งคิดว่า จะทำอะไรดี

แต่จริงๆก็ไม่มีอะไรให้คิดเท่าไหร่

เพราะต้องส่ง 2 งาน

1. รายงานการฝึกงาน ส่งอาทิตย์แรกหลังฝึกเสร็จ

2. โปรเจค ส่งอาทิตย์สุดท้ายของปิดเทอม

ซึ่งอันแรกเราไม่ห่วงเท่าไหร่ มันไม่เยอะมาก แล้วเป็นงานเดี่ยว

เราสามารถจัดเวลาเองได้

แต่อิงานที่ 2 นี่ดิ

เป็นงานกลุ่มเว่ย ซึ่งตามกฎแรงดึงดูด คนดีก็จะอยู่ด้วยกัน

คนชั่วก็จะดึงดูดคนชั่วมาอยู่ด้วยกัน นั่นก็คือกลุ่มกุเอง

ไม่มีใครขยันเลยซ้ากคน แบบว่า จะทำงานกลุ่มกันที ยากมากๆๆ

ถ้าไม่มีใครกระตุ้น ก็จะม่ทำงานกัน มาทำกันนาทีสุดท้าย

กุก็ขี้เกียจด้วย แต่งานมันก็เยอะอ่ะ แล้วแต่ละคนก็ว่างไม่ค่อยจะตรงกัน

นู่นนี่นั่นเยอะแยะมากมาย เครียดเลยงานนี้ เฮ้ออ

พยายามทำใจให้สบาย อย่าเครียดๆๆ

มันไม่มีอะไรหนักหนาหรอกน่า

ช่วงที่แล้วงานค่อนข้างเข้านะ

ช่วงฝึกงานถ่ายงานไปประมาณ 4 งาน

พอมาช่วงนี้ แบบว่า ไม่ค่อยมีงานแหล่วววววว

กำลังจะว่างแล้วนา ไม่ค่อยมีงานให้ไปแคสเลย

ทีตอนไม่ว่างอ่ะมาให้เบี้ยวเพียบเลย

คิดถึงการแคสงาน ไม่ได้ไปแคสบ่อยๆนานและ

เล่น click 2 win อยู่

อยากเปิดพอตแล้วอ้า

ช่วงที่เล่นหุ้นขึ้นอ่ะ รวยๆๆๆๆๆ แต่เป็นเงินปลอม ฮ่ะๆ

ขึ้นแล้วขึ้นอีก ไม่กล้าซื้อ พอขึ้นเรื่อยๆจนกุขอซื้อบ้าง ดันตก อิเหี้ยยยยยยยยยยยย

เกลียด true อ่ะ

อยากเปิดพอตแล้ว ถ้าได้ตังมาจะไปเปิดเร้ยยยยยยยยย

จะฝึกงานสร็จแล้ว จะว่างแล้ว ทำไงดี

สิ่งที่มันดีอยู่แล้ว

อย่าเปลี่ยนแปลงไปเลยจะได้ไหม

กลัวมันจะแย่ลงน่ะ ..

จริงๆนะเนี่ย

ช่วงนี้แบบ มันอะไรก็ไม่รู้

เหมือนไม่ใช่ชีวตเราเลย

เรามึนๆ เบลอๆ งงๆเลยว่าช่วงนี้ทำไมมันเป็นอย่างนี้

มีเหตุการณ์ไม่ปกติ ที่ทำให้เครียด เข้ามาตลอดเลย

รู้สึกแปลกมากเลยยย

อะไรๆมันเข้ามา แล้วเราก็ไม่ทำให้มันจบไป ปล่อยให้มันค้างๆ

จนมีแต่เรื่องเครียดๆแล้วเนี่ย

ตั้งแต่วันที่รถชนตอนนั้น

ทุกๆอย่างก็เบลอๆไปหมดเลย

คือชีวิตแม่งแบบ มีอะไรเข้ามามากมาย

ที่เป็นเรื่องที่แย่ๆ อ่ะ

ตอนนี้คงต้องจบๆไปซักเรื่องนึงก่อน

แล้วก็รอสักพัก ทุกอย่างมันคงดีขึ้นกว่านี้

แล้วเข้าสู่สภาวะปกติซะทีนะ

แหะๆ มาอัพที่ออฟฟิศ ที่ฝึกงาน

จริงๆอยากจะอัพหลายครั้งแล้วล่ะ แต่กลับไปบ้านห็สลบเหมือด ขนาดน้ำยังไม่ได้อาบเลย

ไม่มีอารมณ์จะอัพไดขนาดนั้น

เลยมาอัพที่ออฟฟิศเลยละกัน

ช่วงนี้ อยากถามว่า

ช่วงนี้มันอะไรกันเนี่ยยยย

อาทิตย์นึง มีความสุข อาทิตย์หน้า เครียดจัด

เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย แต่ร้ายซะมากกว่า

ไม่ได้อัพนานมาก ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี

ต้องฝึกงาน 4 เดือน อ่ะ

4 เดือน นะ 4 เดือน พิมไม่ผิด 4 เดือนจริงๆ

มันนานนนนมากๆ นานเกินไปนะสำหรับตำแหน่งนักศึกษาฝึกงาน

ตอนแรกเข้ามาเครียดมากๆๆๆๆ ขอบอกว่าไม่ชอบสุดๆ

พอซักพักก็โอเค เริ่มชิน แล้วก็ปรับตัวเข้ากับพี่ๆได้มากขึ้น

แต่ก็ยังเบื่ออยู่ดี กับชีวิตที่มา fix เวลาหนู

ไปไหนไม่ได้เร้ย เลิกงานห้าครึ่งเนี่ย กว่าจะได้ออกก็หกโมง เป็นต้นไป ถ้างานไม่เยอะ

แต่ก็ยังจะไปสยาม เกือบทุกวันอยู่ดี ฮ่ะๆ

งานเงิน แทบไม่ได้ไปแคส เลย

ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไร ก็นานแล้วแหละ ที่รู้สึกขี้เกียจไปแคสงาน มากกกกกๆๆๆๆ

ไม่ไฟแรงเหมือนเมื่อก่อนเลย

ก็ไปแคสมาบ้างเสาร์อาทิตย์

แต่ได้งานของที่ที่ฝึกงานอยู่ ตั้ง 2 งานแน่ะ (ฝึกเอเจนซี่อยู่อ่ะ)

งานแรกเป็นภาพนิ่ง พี่โปรดิวเซอร์เค้าดีลตรง บอกว่าลูกค้างบน้อย เลยไม่อยากแคส

เลยจะส่งเรา ก็ถามว่าไหวไหม budget เท่านี้นะ

เรายังไงก็ได้อยู่แล้ว แถมได้ลาหยุดงานด้วย ยิ่งดีใหญ่

อีกงานนึง ก็ไปแคสผ่านโมตามปกตินี่แหละ

แต่เพิ่งมารู้หลังแคสเสร็จแล้วว่าเป็นงานของที่นี่

จริงๆก็รู้ๆอยู่แหละว่าที่นี่ทำแมค แต่ลืมไง

พอมารู้ก็ เออ จริงด้วย ที่นี่ทำแมคนี่หว่า ลืมไป

ก็สงสัยที่ได้เพราะพี่เอเจนซี่เค้าดันแหละ ฮ่ะๆ มีแต่คนแซวว่า เล่นเส้นหรอ

พี่ที่เลือกก็ครีเอทีฟคนเดิมกะที่ไปถ่ายภาพนิ่งมาอ่ะแหละ ไม่เข็ดเลยเนาะ  ภาพนิ่งก็ไม่สวยไปทีนึงและ

แต่ก็ขอบคุณค่ะ แหะๆ

เออ มีวันนึง รถชนกะมอเตอร์ไซค์ด้วยแหละ แต่ก็ไม่ได้แรงอะไรมากหรอก

เรื่องมันยาวมากกกกกกกๆๆๆๆ เราขี้เกียจพิมอ่ะ

วันนั้นว่าจะกลับมาอัพเลย พอผ่านมานานมันขี้เกียจพิมยาวๆและ

รู้แต่ว่าวันนั้นเป็น bad day ของเรามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลย รู้สึกแย่มากๆๆๆๆ อ่ะ

ทำให้ช่วงนี้ของเราแย่ไปเลย

ไม่คิดเลยว่ามันเกิดขึ้นเลยอ่ะ วันนั้น

ถ้าลบวันนั้นไปได้ก็ดีสิ

เรืองราวเยอะแยะมากมาย ไม่ได้อัพเลยตั้งแต่เปิดเทอมมานี่นะ

เห้อๆๆ ไว้วันหลังอัพเร็วๆดีกว่า จะได้ไม่ตกรายละเอียด

ที่ขึ้น topic นี่ไว้ก็เพราะว่า

แบบ ไม่ได้รู้สึกผิดหวังมานานมากแล้วอ่ะ

เพราะไม่ค่อยได้หวังอะไร แล้วก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรที่มันมีโอกาสให้ผิดหวัง เข้าใจป่ะ

มีแค่แคสงานนี่แหละ แต่มันไม่ได้กันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วไง ก็ไม่เคยผิดหวังเลย เวลาไม่ได้งาน

แต่นี่เราเพิ่งตกสัมภาษณ์ ที่สมัครโครงการนึงไป

จริงๆเราไม่ได้หวังกะโครงการนี้แบบ ว่า อยากจะเข้า อะไรเลยนะ

ถึงติดขึ้นมาเรายังคิดอีกทีเลย ว่าจะเข้าดีมั้ย

แล้วเราก็คิดตั้งแต่ตอนสัมภาษณ์เสร็จแล้วว่าต้องไม่ได้แน่ๆเลย

เพราะไม่ได้เตรียมตัวไปเลยอ่ะ

แต่แบบ มันเครียดอ่ะ

ถึงไม่ได้อยากจะเข้าร่วมไรมาก แต่เราก็อยากจะมีตัวเลือกอ่ะ ว่าจะเข้าร่วมดีมั้ย

อย่างน้อยถ้าได้เราก็มีตัวเลือกของเราชิวๆ

แล้วที่เราเครียด ก็เพราะว่า มันทำให้ย้อนนึกถึงเมื่อก่อนอ่ะ ที่เกือบจะลืมไปและ

ตั้งแต่ปี 1 มาและ เวลาที่เค้าคัดความสามารถอะไรด้วยการสัมภาษณ์เนี่ย เราไม่เคยผ่านเลย

เพราะเราพูดไม่ได้อ่ะ ไหวพริบก็ติดลบมากๆด้วย ความสามารถก็ไม่มี

พูดไม่เก่งเลย แล้วก็ไม่ improve ซะที ขนาดตอนเรียนก็ได้ฝึกอะไรมาบ้าง

แต่ไหวพริบก็ยังไม่พัฒนาอยู่ดี

เห้อ ก็เครียดไปถึงอนาคตอ่ะ แบบว่า เวลาสมัครงานเค้าคัดคนด้วยการสัมภาษณ์ด้วย

เห้อ เกลียดที่สุด มันจะไปได้ได้ยังง้ายยยยยยยยยย

คนเก่งๆ มีอยู่รอบตัวเราเต็มไปหมด

สังคมทุกวันนี้แม่งมีแต่การแข่งขันจริงๆว่ะ

ไม่รู้จะทำยังไงเพื่อ improve ตัวเองดี

แล้วก็ ไม่รู้จะทำยังไงให้ไม่รู้สึกอะไรเมื่อผิดหวัง

หรือต้องผิดหวังบ่อยๆจนชินนะ

ช่วงนี้ไปซ้อมคัดลีดด้วยแหละ

ไม่รู้จะไปอีกนานแค่ไหนนะ

เดี๋ยวดูอีกที

ดูกันต่อไปนะ

ลาก่อนสำหรับวันนี้

ไว้มาอัพใหม่

บายบี จุ๊บๆ

ปิดเทอมนี้ว่างมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เรย

ตั้งแต่จบนิปก็ไม่ได้ทำไรที่มีสาระขึ้นมาเรย

ใช้เงินไปวันๆ แบบไร้สาระ

ไม่ได้เงินเพิ่มมาเลยด้วย

เมื่อไหร่วงจรชีวิตนี้จะหมดไปซะที

แต่ปิดเทอมปีนี้ดีหน่อยนะ ไม่นอนเช้าตื่นบ่ายเหมือนเมื่อก่อนละ

แทบไม่เคยนอนหลังตีสามเลย

ยกเว้นคืนนี้ว่ะ

จะฝึกงานแร้ววว

เฮ้อ ไม่ชอบวิถีชีวิตแบบมา fix เวลากับช้านนน

ทีนี้คงโดดไม่ได้แล้ว

ถ้าเป็นเรียนปกตินะ

ตื่นมา...ง่วงจัง..นอนต่อ ไปสายหน่อยดีกว่า...ผ่านไปครึ่งชม.....ตื่นไม่ไหวและ โดดเลยละกัน

มีถ่ายงานหรือมีไรก็โดดได้ไม่ต้องกลัวไร

แต่ฝึกงานนี่ไม่ดีเลย วิถีชีวิตแบบ fix เวลากู  เฮ่ออออออออ

ตื่นเช้ามาเข้างาน เลิกงานปุบ รีบกลับบ้าน

แต่ก็ค่สามเดือนล่ะนะ

ไม่แน่ มันอาจจะดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ได้

จะได้เลิกฟุ้งซ่านซะที

อยู่เฉยๆแล้วฟุ้งซ่าน อย่างแรงงงงงงงงงงงงงงง

ปิดเทอมนี้ unlucky in game mak mak loey -*-

worst สงกรานต์ day ever จริงๆว่ะปีนี้แผนการต้องยกเลิกหมด เพราะม็อบที่ทำความเดือดร้อนไปทั่วปีนี้ก็ดันไม่ไป ตจว ซะงั้น น่าไปมากๆเลย โคตรรเซ็งเลยต้องแหง็กอยู่บ้าน น่าเบื่อมากๆๆดองไดไปนานนะเพื่อนทักว่า ไม่อัพไดแล้วหรอ เลยนึกขึ้นได้ว่ามีไดอยู่เลยมาอัพเดทซะหน่อยดองไว้ตั้งแต่ยังไม่ปิดเทอมนี่ก็ปิดเทอมมานานและเกรดออกเกือบครบ เหลือตัวเดียวเกรดเทอมนี้เกินคาดว่ะ พอใจเป็นอย่างยิ่งเทียบกะที่แทบบบบบบบบบบบบบ ไม่ได้ไปมหาลัยเลยจริงๆ ช่วงหลังอ่ะสอบเสร็จ เทอมนี้ ว๊างว่างค่ะแทนที่จะไปฝึกงาน จริงๆกะจะฝึกแล้วแหละแต่เพื่อนมาเบรกว่าจะฝึกทำไม เพราะเล่าให้เพื่อนฟังไปว่าเปิดเทอมก็ฝึกเลยคิดได้ เลยไม่ฝึกดีกว่า เพราะไม่งั้นจะไม่ว่างเลยยยยยยยยยยยยยยยยยไปจนถึงตุลาเลยจริงๆแล้ว กลัวจะไม่ได้ไปแคสงานแหละ ถ้าฝึกงานคงไม่ได้ไปแคสเลย อยู่แล้วเพราะตอนนี้ ปีที่แล้ว ปิดเทอมใหญ่เนี่ย ไม่มีไรทมำเหมือนกัน แคสงานเกือบทุกวันเลย ไฟยังแรงปิดเทอมนั้นก็รู้สึกว่า หนุกดี ปิดแป๊ปเดียวเองพอมาถึงตอนนี้ ก้อ  ฝึกงานดีกว่าไหม -*-เพราะงานมันไม่ได้มีให้แคสเยอะ เหมือนปีที่แล้ว แล้วอ่ะมันก็เป็นอย่างงี้มานานแล้วเหมือนกันนะถึงมีก้อแบบ เริ่มขี้เกียจไปแคสมากๆๆกะจะไปแล้วแบบ พอถึงวันที่ต้องไป ก็มาขี้เกียจเอาวันนั้นทุกทีเบื่อกับการรอ สุดๆ อ่ะเบี้ยวแคสงานบ่อยมากๆไม่รุ้ที่งานน้อยนี่ เพราะเศรษฐกิจไม่ดี จริงๆ หรือเพราะเบี้ยวบ่อย จนเค้าไม่เรียก ก็ไม่รู้นะพูดถึงนิป แบบ ละเอียดหน่อยนะไม่พูดไม่ได้จริงๆเล่าย้อน สอบเสร็จ ปิดเทอม ก็ว่างๆ เที่ยวๆอยู่ครึ่งเดือน ก็โอเคดี เพราะเพิ่งปิด มันยังไม่เซ็งอะไรพอมาถึงวันที่ 16 มีนา คือเป็นวันแรกที่ต้องไป nipบอกก่อน nip คือ โครงการอบรม นักลงทุนรุ่นใหม่ ที่ตลาดหลักทรัพย์อ่ะก็จะเป็นเกี่ยวกับการเงินหน่อยคือ ตอนแรกที่สมัครไปอ่ะ เพราะรู้อยู่แล้วว่าปิดเทอมว่างแน่ๆ ก็เลยสมัครแล้วก็สนใจอยากรู้เรื่องการเงินด้วย เพราะไม่ได้เรียนกะจะเรียนการเงิน เลยแบบ หาความรู้ซะหน่อยวะสมัคร ก็สมัครคนเดียวเลย เพื่อนก็ไม่สมัครด้วย เพราะตอนนั้นมันกะจะไปวิปัสสนากันแฟนก็ไม่แม้แต่จะลองสมัครไปด้วย เพราะจะไปเที่ยวกับเพื่อนทั้งๆที่เคยขอไว้แล้ว ให้ไปเป็นเพื่อนกัน ให้สมัครไปก่อนก็ได้ ไม่ไปก็ค่อยอีกทีแต่เห็นก็รู้ว่าไม่อยากไป ก็เลยไม่เซ้าซี้ ทั้งที่รู้ทุกวันแหละว่าอีกกี่วันๆมันจะปิดรับสมัครแล้วแต่ก็ไม่ทวงอะไร สมัครเองคนเดียวไปก่อนไม่อยากไปก็ไม่เซ้าซี้ก็สมัครไปแบบ ไม่ค่อยอยากจะไปเท่าไหร่พอตอนหลังมารู้ว่าได้ จริงๆก็คิดว่าน่าจะได้แหละ เค้าเอาตั้ง สามร้อยคนแล้วมาคุยๆกะเพื่อน ปรากฏว่าเจอเพื่อนที่คณะอีก 4 คน ที่ติด ก็โอเควะ ค่อยยั่งชั่ว ยังพอมีเพื่อน ไม่งั้นไปคนเดียวคงไม่อยากไปมากๆ แต่ก็ต้องไป เพราะมันไม่มีไรทำ เหอๆไปวันแรก ก็รู้สึก โอเคเลยนะ กับสถานที่ พิธีกร และเด็กมหาลัยอื่นๆ ที่เค้าออกไปพูดกันมีแต่คนเจ๋งๆ เยอะแยะ หน้าตาดีก็เยอะแยะ ไม่ได้มีแต่เนิร์ดหนิ (ตอนแรกคิดไว้)ก็อยู่กับเพื่อนทั้งวันอ่ะ จนตอนเย็น เค้าจับแยกสี มันมี ห้า สีอ่ะเราได้ไปอยู่สีเขียว ซึ่งเราไม่รู้จักใครเลยยยยยยยย  ซักคนเดียว ในสีนี้อ่ะเราก็เซ็งและพอมาตอนเย็น เค้าก็ให้ประชุม แบ่งหน้าที่สำหรับวันกีฬาสีกันอ่ะเห็นสีอื่นเค้าแบบ หาคนได้เร็วมากๆ มีคนกล้าๆเยอะอาะ สีเราแบบ เงี๊ยบเงียบ หาคนไม่ได้ซักคนจะหาคนมาเป็นแกนนำสีคนนึงยังยากเลยปรากฏว่าเค้าให้มีหลีด ด้วย แล้วก็เลือกประธานหลีดแกนถามว่า ใครเคยเป็นหลีดมาก่อนมั้ย ไม่มีใครยกซักคนทั้งที่สีเราอ่ะ มีหลีดมหาลัย(จุฬา มธ) ตั้ง สาม คนแน่ะสุดท้าย ไม่มีใครสมัครใจเลย ก็เลยโหวตละกันปรากฏเพื่อนๆดันให้เราเป็นประธานหลีดซะงั้นแกนก็ถามว่า แพทโอเคมั้ย เราก็เลยบอกไปว่า คือมันมีหลีดมหาลัยคนนึงกลับไปก่อนไง (เบิด)เราบอกว่า ถ้าเบิดไม่เปน เราเปนให้ก็ได้ คือเรากะว่าเค้าคงเปนให้ได้อยู่แล้วแล้วเค้าให้เราเลือกหลีด เพราะไม่มีคนสมัครใจเลย ก็เลยเลือกๆมา ได้8 คนอารมณ์เราก็เริ่มเซ็งและ ตั้งแต่จับแยกสีอ่ะไม่มีคนรู้จักเลย แถมต้องมาซ้อมตอนเย็นอีกวันศุกร์ที่จริงหยุด ก็ต้องมาซ้อม เสาร์ก็แทนที่จะได้หยุด ต้องมากีฬาสีอีกเราโคตรเซ็งเลยตอนแรก ที่เค้าให้เป็นประธานหลีดอ่ะ รู้สึกต้องรับผิดชอบมันต้องซ้อมตอนเย็นไง แต่ตอนเย็นบางทีเรามีแคสงานอย่างเงี้ย เราก็ไม่อยากอยู่แต่เพราะรู้สึกต้องรับผิดชอบ ก็เลยต้องอยู่ ซึ่งเรารู้สึกเซ็งมากพอมาวันที่สองอ่ะ เค้าให้นั่งตามสี ก็แบบ ต้องไปทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ซึ่งแบบ ก็ไม่รู้จะไปคุยอะไรกับใครอ่ะ รู้สึก ไม่มีคนให้คุย ไม่มีที่ให้ไปอารมณ์เราแบบ ไม่อยากมาแล้ว อยากกลับมากๆๆอ่ะถ้าไม่ติดว่าอยากได้ใบประกาศเราคงไม่ไปอีกแล้ววันที่สองก็ยังไม่ได้เริ่มซ้อมอะไร เพราะเราต้องรีบกลับก็ยังเซ็งๆอยู่พอมาวันที่สาม ตอนกลางวันก็ยังเก้ๆกังๆอยู่ ตอนอบรมก็โอเคอ่ะ มันต้องเงียบ ไม่ต้องคุยกะใครแต่ตอนพักเบรก พักกินข้าวนี่ดิ อารมณ์เซ็งตอนเย็นวันนี้ก็เริ่มซ้อมหลีดและ พวกกองเชียร์ หลีดผี ก็อยู่ด้วยเริ่มรู้สึกว่า ครึกครื้นกันดีแฮะ หลายๆสีมาซ้อมใกล้ๆกันเริ่มสนิทกะที่เป็นหลีด แล้วก็ได้คุยเรื่องเรื่องงานกีฬาสีกันพอมาวันที่สี่ โอเคแล้วอ่ะไปกินข้าวเย็นกะเพื่อนๆที่สี คุยกันเฮฮา เริ่มสนุกล่ะวันที่ห้า ไม่มีอบรม ไปซ้อมกันที่ท่าพระจันทร์เกือบทุกคนทุกสีเลยรู้สึกมาหนิดกันก็วันเนี้ย จากที่ทำกีฬาสีด้วยกัน กินข้าวเย็นด้วยกันเล่นเกมกันหนุกมากๆๆ ค้นพบว่า เพื่อนๆสีเรานิสัยดีกันมากๆๆ ทุกคนพอมาวันกีฬาสี ที่ท่าพระจันทร์อ่ะเราชอบนะ รู้สึกหนุกมาก เหมือนไปงานแรกพบ ตอนเฟรชชี่เลยทุกคนไฮเปอร์ดีอ่ะ เราก็หนุกไปด้วยแล้วก็ทำให้ได้รู้จักกับสีอื่นเพิ่มขึ้นด้วย มากๆเลยตอนเย็นไปกินหมูกระทะกันต่อ ทั้ง nip เลย สนุกดีอ่ะ เฮฮากัน เพราะมันเริ่มหนิดกันแล้วแล้วก้อไปบริคบาร์กันต่อ ก็หนุกอีกเหมือนกัน คุยกะสีอื่นเพิ่มหลายคนจากวันซ้อมกะวันกีฬาสี มันทำให้เราเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกะการมานี่ ไปมากๆๆเลยสองวันนี้ทำให้หนิดกะเพื่อนใหม่สุดๆแล้วเรารู้สึกชอบ ขึ้นมาทันทีอ่ะทุกคนนิสัยดี แล้วก็ตลกมากๆพออาทิตย์หลังจากกีฬาสีมาไม่รู้สึกเก้ๆกังๆแล้ว ใครๆในสีก็อยู่ด้วยได้หมดตอนเย็นก็ไปหาที่กินข้าวด้วยกันทุกวันเฮฮามากๆแล้วมีงาน report ต้องแบ่งกันทำ ก็เลยทำให้นัดกันมาทำงานบ่อยๆหลังจากวันกีฬาสีมา บอกได้เลยว่าเราไม่อยากให้จบจริงๆอ่ะวันสุดท้ายยังพูดกะเพื่อนอยู่เลย ว่าไม่อยากให้จบเพื่อนๆก็บอกว่า ไม่เป็นไร นัดกันมาเจอได้ แต่มันไม่ใช่แค่นั้นอ่ะ ไม่ใช่แค่เพื่อนใหม่ในสีแต่เป็นคนสีอื่นด้วย ที่ไม่ได้หนิด แต่หายๆคนก็มาทักมาคุย แบบ น่ารักมากๆๆอ่ะมันเจ๋งด้วยโครงการอ่ะ พี่สตาฟทุกคน โดยเฉพาะ mc สองคน ฮามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โคตรๆๆๆๆๆๆๆอ่ะเจ๋งด้วยเกม ด้วยกิจกรรมที่มีให้ขึ้นเวทีไปเล่น จนเกือบได้ขึ้นเวทีกันครบทุกคนและแล้วก็ฮาคนที่ขึ้นไปมากๆๆ แบบ คนที่นี่ฮามากจริงๆอ่ะ หัวเราะท้องแข็งทุกวันเลยทำให้คิดว่าคนที่มาเค้าเจ๋งมากๆเรื่องอบรม แรกๆก็ตั้งใจเรียนดีมากๆๆๆอ่ะ จดหมดเลยหลังๆ หลับตลอด ฮ่าๆ เนื่องจากแทบไม่เคยใช้เวลาได้คุ้มค่านาดนี้ต้องตื่นหกโมง แต่กลับบ้านสี่ห้าทุ่ม ทุกวัน กว่าจะได้นอนก็เลยเที่ยงคืนเหนื่อยมากๆเลย ตอนอบรมเลยหลับตลอด เหอๆ มาตื่นตอนเล่นเกมเวลาสองอาทิตย์มันน้อยมากๆจริงๆอ่ะ เราโคตรไม่อยากให้จบมันแบบ สนิทกันพอดีอ่ะ สีอื่นก็รู้จักมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วมันก็ต้องจบเราเชื่อว่าหลายคนมากๆๆ อ่ะ อย่างน้อยก็เพื่อนๆสีเรา ต้องไม่อยากให้จบ เหมือนกับเราแล้วมันก็มีคนชอบคนนู้นคนนี้ เยอะแยะมากๆๆ เหมือนเด็กๆเลย ก็หนุกกับการแซว การจับคู่มากๆอ่ะความรู้สึกเหมือนตอนไปมีทติ้งตอนปี 1 เด๊ะเลยด้วยทุกๆอย่าง โครงการนี้มันเป็น"สิ่งที่ใช่" สำหรับเรามากๆเลย 55จริงๆเราไม่อยากอัพไดเว่อๆ อย่างงี้เลย แต่เราคิดอย่างงี้ตั้งแต่อยู่ที่โครงการแล้วคิดไม่ผิดจริงๆที่มาอ่ะแล้วก็ดีแล้วแหละ ที่แฟนไม่ได้มาด้วย เพราะถ้ามาด้วย คงไม่กระตือรือร้นไปหาเพื่อนใหม่อย่างงี้คงไม่หนิดกันอย่างงี้ด้วย แล้วก็คงไม่รู้จักสีอื่นเยอะอย่างนี้วันสุดท้าย ก็มีพิธีมอบใบประกาศ ในที่สุดกุก้อได้มา ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้และ เพราะสายบ่อย ฮ่ะๆแต่ไม่เคยขาดเลยนะ คือมันต้องเข้าให้ถึง 80 เปอเซนไงแล้วก็มีพิธีบายศรี แล้วก็ปาร์ตี้กันเล็กๆ เซ็นทำเนียบรุ่นกัน วุ่นวายมากๆแล้วไปต่อที่นั่งเล่น แล้วมันก็จบ โครงการนี้แต่หลังจากนั้น อาทิตย์นั้นก็มีนัดกันทุกวันเลยหนุกดีอ่ะ มีนัดกะสีอื่นด้วย คนที่นี่เที่ยวเก่งทุกคนจริงๆเสียดายแทนคนที่ไม่ได้มานะเราก็บอกเพือนที่ไม่ได้ไปว่า มันดีมากๆเลย ปิดเทอมหน้าต้องไปให้ได้นะเฮ่อ อัพไปขนาดนี้ ดีนะที่ไม่ได้บอกใครในนิป เรื่องได คงไม่มีใครเข้ามาเห็นกลัวไปพูดต่อ อายว่ะ มันดูเว่อมากเหมือนยังเล่าไม่จบ เด๋วมาอัพใหม่ละกัน ตอนนี้ง่วงแล้วโว้ยย

ช่วงนี้แบบว่า จะเรียกว่าชิวหรือจะเรียกว่าอะไรดีนะ

มีหลายอารมณ์มากๆ ต้องค่อยๆปรับ

ในวันเดียวกันนี่สามารถสุขและเศร้าไปได้พร้อมกัน

เรื่องงานเริ่มหมดไปแล้ววิชานึง ดีใจมากๆ

แต่ก็มีงานใหญ่เข้ามาอีกตั้ง 3 ตัวแน่ะ

แต่ช่วงนี้ก็ยังไม่ได้เริ่มทำตัวไหนเลย

เฮ่อๆ ไม่อยากทำเลยอ่ะ อยากชิวมากๆ

อาทิตย์ที่ผ่านมาไปเรียนน้อยมากๆเลย หน้าเพื่อนแทบไม่ได้เจอ เหอๆ

เตร็ดเตร่ไปเรื่อย

โดดตลอดเลยเซ็งงงงงงงงงงงงงงง

เออวันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นงานบอล

ตื่นสาย รีบไปแทบตาย เหอๆ

เชียร์มันมากเลยปีนี้ เพราะเราชนะ ฮ่าๆ

เอาเป็นว่าหนุกดี

เออชอบเสื้อเชียร์ปีนี้มากๆอ่ะ สวยสุดและตั้งแต่เคยใส่มา

สีแดงแรงฤทธิ์มาก

วันอาทิตย์ วันเกิดเราเอง

ไม่ได้มีวันเกิดเป็นวันหยุดมานาน

ก็ไม่ได้ไปไหนเป็นพิเศษ

เป็นเด็กดี ไปกะที่บ้าน เหมือนทุกๆปี

เออแล้วได้ของขวัญวันเกิด เธอให้กระเป๋ามา

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ดีใจมากมายอ่ะ ไม่ต้องซื้อเองแร้วว อิอิ

ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนะค้า

วันเกิดปีนี้ไม่ขออะไรมากมาย

ขอให้ตัวเองเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ซะที ฮ่ะๆ

แล้วก็ขอให้เลิกใจร้อน เลิกโมโหง่าย อย่างงี้ด้วย

ไม่ใช่ขอหรอก ต่อไปนี้จะพยายาม

อ้อ ขออีกอย่าง ขอให้เรารักกันไปนานๆๆ

ขอให้เธอมีความสุข ประสบความสำเร็จด้วย

รักเธอนะคะ

 เออ ตอนแรกดราฟไว้ ตั้งนานและ

 มาอัพต่อ แต่จำไม่ค่อยได้แล้วว่ะ

อาทิตย์ที่ผ่านมา จำได้แค่ว่ามีงานบายเนีย

ก็ทำแต่งานบายเนียอย่างเดียวเลย

แบบ ภูมิใจกะคลิปพี่ และคลิปโฆณาที่ทำมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่ะ

ภูมิใจโคตร เพราะ กว่าจะได้ ทำกันเองทุกขั้นทุกตอน

แบบว่า นั่งทำนั่งตัดกันไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย

บายเนีย

เฮ้อ แล้วก็ต้องทำงานอีละ อาทิตย์นี้

อาทิตย์หน้า ด้วย

ไม่ได้จบอย่างมีความสุขอ่ะ

จบอย่างมีความทุกข์มากกว่า

เซ็งทุกอย่างเลยช่วงนี้

เซ็งตัวเองด้วย

อยากจะปล่อยไปเลยทุกเรื่อง

แต่ก็มีเรื่องมากระทบทุกที

เมื่อไหร่จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงซะทีนะ